حکم بازی با آلت – جامع ترین راهنمای احکام شرعی

بازی با آلت تناسلی در اسلام، بسته به اینکه منجر به خروج منی شود یا خیر، احکام متفاوتی دارد؛ عمل به این غریزه از طرق غیرشرعی ممنوع است و باید از هر گونه فعالیتی که به استمناء منجر شود، پرهیز کرد. این مقاله به تفصیل ابعاد فقهی این موضوع را بررسی می کند و راهکارهای مدیریت آن را ارائه می دهد.

غریزه جنسی، نیرویی قدرتمند و بنیادین در وجود انسان است که خداوند متعال آن را برای بقای نسل و ایجاد آرامش در بستر خانواده قرار داده است. شناخت احکام شرعی مربوط به این غریزه، به ویژه در دوران بلوغ و جوانی، از اهمیت حیاتی برخوردار است تا افراد بتوانند مسیر صحیح را از انحراف تمییز دهند. مبحث «بازی با آلت تناسلی» یکی از موضوعاتی است که ابهامات و پرسش های متعددی را در میان جوانان و حتی بزرگسالان ایجاد می کند. این مقاله با رویکردی علمی-فقهی و در عین حال همدلانه، به تشریح جامع احکام شرعی مربوط به این عمل از دیدگاه مراجع عظام تقلید شیعه می پردازد، پیامدهای آن را بررسی می کند و راهکارهای عملی و شرعی برای مدیریت صحیح این غریزه را ارائه می دهد. هدف نهایی، تبیین کامل ابعاد فقهی، اخلاقی و پیامدهای احتمالی آن است تا خواننده با درکی عمیق و آگاهانه، تصمیمات مطابق با آموزه های اسلامی اتخاذ کند.

تعاریف و مفاهیم کلیدی در احکام شرعی مسائل جنسی

برای درک صحیح حکم بازی با آلت تناسلی، ابتدا باید با تعاریف و مفاهیم بنیادین مرتبط با غریزه جنسی و اعمال مرتبط با آن از منظر فقه اسلامی آشنا شویم. این تعاریف، اساس استنباط احکام و تمایز میان مصادیق مختلف را فراهم می آورند.

غریزه جنسی از دیدگاه اسلام

اسلام، غریزه جنسی را نه تنها مذموم نمی داند، بلکه آن را نعمتی الهی و ابزاری برای تکامل و بقای نسل بشر معرفی می کند. این غریزه، همانند سایر غرایز انسانی، دارای کارکردها و اهدافی متعالی است که در صورت هدایت صحیح، می تواند منبع آرامش، مودت و رحمت میان زوجین باشد. هدف اصلی این غریزه، صرفاً لذت جویی نیست، بلکه تشکیل خانواده، تولید نسل صالح و حفظ سلامت روانی و جسمی فرد و جامعه است. از این رو، اسلام چارچوب هایی مشخص برای ارضای این غریزه تعیین کرده تا هم سلامت فرد حفظ شود و هم جامعه از انحرافات مصون بماند. مدیریت صحیح غریزه جنسی، نه سرکوب آن، بلکه هدایت آن به سوی مسیرهای مشروع و سازنده است.

استمناء (خودارضایی در مردان)

استمناء در اصطلاح فقهی، به هر عملی گفته می شود که انسان با خود انجام دهد تا شهوتش تحریک شده و منی از او خارج گردد. این عمل، در اسلام به صراحت حرام و از گناهان کبیره محسوب می شود. مصادیق استمناء بسیار گسترده است و صرفاً به تحریک دستی محدود نمی شود؛ هر عملی که به قصد خروج منی و با تحریک شهوانی انجام گیرد، در دایره استمناء قرار می گیرد. برخی از مهم ترین مصادیق آن عبارتند از:

• تحریک با دست یا هر وسیله دیگری که منجر به خروج منی شود.
• تحریک از طریق فکر و خیال شهوانی عمدی و مستمر که به انزال منجر شود.
• تماشای تصاویر، فیلم ها یا شنیدن صداهای محرک جنسی با قصد انزال.
• انجام هر عملی که شخص به قصد تحریک و انزال منی انجام دهد.

حکم شرعی استمناء، حرمت قطعی است و فرد مرتکب گناه کبیره شده است. پیامدهای این گناه شامل وجوب غسل جنابت پس از انزال، لزوم توبه و جبران مافات است.

استشهاء (خودارضایی در زنان)

استشهاء معادل استمناء در زنان است و به هرگونه تحریکی اطلاق می شود که یک زن یا دختر، به صورت اختیاری و با هدف رسیدن به اوج لذت جنسی (ارگاسم) و خروج رطوبت در حکم منی، با دست یا وسیله ای دیگر، خود را تحریک کند. مانند استمناء در مردان، استشهاء نیز از گناهان کبیره و فعل حرام محسوب می شود. مصادیق آن مشابه استمناء است و شامل هر نوع تحریک عمدی که منجر به ارگاسم و خروج رطوبت خاص (که در حکم منی است) شود، می گردد. حکم شرعی استشهاء نیز حرمت قطعی است و مرتکب آن، باید توبه کرده و غسل جنابت انجام دهد. تفاوت عمده در مصادیق خارجی آن است، اما در حکم شرعی و پیامدها، تفاوتی با استمناء ندارد.

تفاوت منی، مذی و وذی

تشخیص صحیح بین منی، مذی و وذی برای احکام طهارت و غسل ضروری است. هر یک از این مایعات، ویژگی های خاص و حکم شرعی متفاوتی دارند:

• منی:
  • ویژگی ها: معمولاً با شهوت، جهش (پرتاب شدن) و سستی بدن پس از خروج همراه است. رنگ آن مایل به سفید و غلیظ است.
  • حکم: نجس است و موجب وجوب غسل جنابت می شود.
• مذی:
  • ویژگی ها: رطوبتی سفید و چسبنده است که گاهی پس از شوخی یا فکر جنسی خارج می شود، اما با شهوت، جهش و سستی بدن همراه نیست.
  • حکم: پاک است و موجب غسل نمی شود.
• وذی:
  • ویژگی ها: رطوبتی سفید و غلیظ است که معمولاً پس از ادرار از مجرا خارج می شود.
  • حکم: پاک است و موجب غسل نمی شود.

این تمایز دقیق، به افراد کمک می کند تا در مواجهه با ترشحات مختلف، تکلیف شرعی خود را به درستی تشخیص داده و اعمال عبادی خود را با طهارت کامل انجام دهند. عدم تشخیص صحیح می تواند منجر به اشتباه در احکام نماز و روزه شود.

حکم شرعی بازی با آلت تناسلی بدون خروج منی

یکی از پرسش های رایج در حوزه احکام جنسی، مربوط به تحریکاتی است که منجر به اوج لذت جنسی و انزال منی نمی شود. این مسئله، پیچیدگی های فقهی خاص خود را دارد و نظرات مراجع عظام تقلید در این باره متفاوت است. در این بخش، به تبیین موضوع و بررسی دقیق نظرات مراجع می پردازیم.

تبیین موضوع

مقصود از بازی با آلت تناسلی بدون خروج منی، انجام هرگونه عملی است که با قصد لذت یا تخفیف شهوت، آلت تناسلی تحریک شود، اما این تحریک به درجه ای از اوج لذت جنسی نرسد که منجر به انزال منی (در مردان) یا خروج رطوبت در حکم منی (در زنان) شود. این حالت می تواند شامل دستکاری، مالش یا هر نوع تحریک دیگری باشد که در نهایت، فرآیند انزال کامل اتفاق نیفتد. با وجود عدم خروج منی، این عمل می تواند مقدمه ای برای استمناء باشد و از نظر اخلاقی و فقهی مورد بحث قرار گیرد.

نظرات مراجع عظام تقلید

درباره حکم بازی با آلت تناسلی بدون خروج منی، مراجع عظام تقلید نظرات متفاوتی دارند که عمدتاً بر اساس احتیاط واجب یا کراهت است. این تفاوت ها نشان دهنده لزوم دقت و توجه به مرجع تقلید هر فرد است:

• آیت الله خامنه ای: «گرچه عمل مذکور جایز نمی باشد ولی چنانچه منی خارج نشود، حکم استمنا را ندارد و راه شرعی ارضای غریزه شهوت، ازدواج است.»
• آیت الله سیستانی: «اگر موجب خروج منی شود حرام، حتی اگر موجب خروج منی نشود هم – بنا بر احتیاط واجب – حرام است.»
• آیت الله مکارم شیرازی: «این کار مقدمه گناه است و لازم است از آن پرهیز شود.»
• آیت الله صافی گلپایگانی: «بنا به احتیاط لازم باید ترک شود.»
• آیت الله مهدی هادوی تهرانی: «از این عمل اجتناب کنید، هر چند تا زمانی که منی خارج نشود، استمنا نیست.»

تحلیل و جمع بندی

همانطور که مشاهده می شود، اکثر مراجع، حتی در صورت عدم خروج منی، این عمل را جایز ندانسته و به احتیاط یا پرهیز از آن توصیه می کنند. دلیل این احتیاط و نهی، غالباً به خاطر آن است که چنین عملی، می تواند مقدمه و زمینه ساز افتادن در گناه بزرگ تر یعنی استمناء (یا استشهاء) باشد و همچنین فرد را به لذت جویی از راه غیرشرعی عادت دهد. این کار، با هدف اسلام که هدایت غریزه جنسی به مسیر ازدواج و تشکیل خانواده است، در تضاد قرار می گیرد. برای مقلدین، رجوع به نظر مرجع تقلید خود الزامی است. اما به طور کلی، رویکرد اسلام بر پاکدامنی و اجتناب از هر عملی است که انسان را به مرز گناه نزدیک کند.

اکثر مراجع عظام تقلید، حتی در صورت عدم خروج منی، بازی با آلت تناسلی را جایز ندانسته و به احتیاط یا پرهیز از آن توصیه می کنند، زیرا این عمل می تواند مقدمه گناه بزرگ تر استمناء باشد.

حکم بازی با آلت در دختران بدون رسیدن به اوج لذت/خروج رطوبت حکم منی

در مورد دختران و زنان، اگر تحریک آلت تناسلی به قصد لذت باشد اما به اوج لذت جنسی (ارگاسم) و خروج رطوبت در حکم منی نرسد، حکم شرعی آن متفاوت است. ترشحات طبیعی که در اثر تحریک بدون ارگاسم خارج می شوند، پاک هستند و موجب غسل نمی شوند. با این حال، انجام این فعل، حتی در صورت عدم خروج رطوبت و عدم وجوب غسل، حرام و غیرجایز محسوب می شود. این حرمت از آن روست که این عمل، مقدمه گناه است و انسان را به لذت جویی از راه غیرشرعی عادت می دهد و با هدف پاکدامنی و عفت که از اصول اخلاقی اسلام است، منافات دارد. لذا، از این عمل نیز باید اجتناب کرد.

پیامدها و عوارض (دنیوی و اخروی) بازی با آلت (چه با انزال و چه بدون آن)

پرداختن به غریزه جنسی از راه های غیرشرعی، چه با انزال و چه بدون آن، می تواند پیامدهای نامطلوبی را در ابعاد مختلف زندگی فرد به همراه داشته باشد. این پیامدها، نه تنها در دنیای مادی قابل مشاهده هستند، بلکه در بعد معنوی و اخروی نیز آثار جبران ناپذیری به جا می گذارند.

الف) پیامدهای جسمی و جنسی

خودارضایی یا تحریکات طولانی مدت و مکرر آلت تناسلی، می تواند آسیب های جدی به سلامت جسمی و جنسی وارد کند. این آسیب ها اغلب تدریجی بوده و در درازمدت خود را نشان می دهند:

• تضعیف قوای جسمی و جنسی: تکرار این اعمال می تواند به مرور زمان قوای جنسی و جسمی فرد را تحلیل برده و او را دچار ضعف عمومی کند.
• مشکلات پروستات، احتقان و التهاب: در مردان، تحریکات مکرر، حتی در صورت عدم انزال کامل، می تواند منجر به احتقان (تجمع خون) در ناحیه پروستات و اپیدیدیم (کیسه منی) شود. این احتقان می تواند به التهاب پروستات (پروستاتیت) و درد در ناحیه لگن و بیضه بینجامد.
• زودانزالی یا دیرانزالی در آینده: الگوی تحریک غیرطبیعی و سرعت بالای انزال در خودارضایی، می تواند سیستم عصبی را به گونه ای شرطی کند که در روابط زناشویی طبیعی، فرد دچار مشکلاتی نظیر زودانزالی یا برعکس، دیرانزالی شود.
• بی میلی به همسر شرعی: عادت به ارضای جنسی به روش خودارضایی، ممکن است باعث شود که فرد در آینده نتواند از رابطه زناشویی با همسر شرعی خود لذت کافی ببرد یا نسبت به او بی میل شود. این مسئله به دلیل تفاوت در تحریکات و انتظاراتی است که از خودارضایی در ذهن فرد شکل گرفته است.

ب) پیامدهای روانی و عصبی

ابعاد روانی و عصبی، شاید از ملموس ترین و مخرب ترین پیامدهای این عمل باشند. بسیاری از افراد پس از انجام خودارضایی، دچار احساسات منفی شدیدی می شوند:

• احساس گناه، پشیمانی و شرمندگی: این احساسات، در افراد با وجدان مذهبی یا اخلاقی، بسیار شدید و آزاردهنده است. دانستن حرمت شرعی، بار روانی سنگینی را بر دوش فرد می گذارد.
• اضطراب، افسردگی و انزوا: احساس گناه مداوم می تواند به اضطراب مزمن و حتی افسردگی منجر شود. فرد ممکن است برای پنهان کردن عمل خود، از جمع دوری کند و به انزوا پناه ببرد.
• اعتیاد به خودارضایی و کاهش اعتماد به نفس: این عمل می تواند به یک عادت و اعتیاد تبدیل شود، به طوری که فرد با وجود میل به ترک، قادر به آن نباشد. این ناتوانی، اعتماد به نفس فرد را به شدت کاهش می دهد.
• مشکل در تمرکز و یادگیری: درگیری ذهنی با این عادت و احساسات منفی ناشی از آن، می تواند تمرکز فرد را مختل کرده و بر عملکرد تحصیلی یا شغلی او تأثیر منفی بگذارد.

ج) پیامدهای معنوی و اخلاقی

از دیدگاه اسلام، مهم ترین پیامدها در بعد معنوی و اخلاقی رخ می دهند که روح و قلب انسان را تحت تأثیر قرار می دهند:

• دور شدن از رحمت الهی و فیوضات معنوی: گناه، حجابی میان انسان و خداوند ایجاد می کند و فیوضات الهی را از او دور می سازد.
• تاریکی قلب و ضعف ایمان: تکرار گناه می تواند قلب را تاریک و ایمان را ضعیف کند، به طوری که فرد به مرور زمان نسبت به اعمال عبادی و معنوی بی رغبت شود.
• کاهش حس عفت و پاکدامنی: ارتکاب به این عمل، به تدریج حس پاکدامنی و عفت را در فرد کمرنگ می کند.
• مشکلات در ازدواج و تشکیل خانواده سالم: افرادی که به خودارضایی عادت کرده اند، ممکن است در ورود به زندگی زناشویی و برقراری ارتباط سالم با همسر خود با چالش مواجه شوند.
• تبعات اخروی و عذاب الهی: طبق آموزه های اسلامی، استمناء از گناهان کبیره است که تبعات اخروی و عذاب الهی را به دنبال دارد، مگر اینکه فرد توبه واقعی و نصوح انجام دهد.

عادت به خودارضایی می تواند به تضعیف قوای جسمی و جنسی، مشکلات پروستات، زودانزالی یا دیرانزالی و بی میلی به همسر شرعی منجر شود.

راهکارهای عملی و شرعی برای مدیریت غریزه جنسی و دوری از گناه

غریزه جنسی، هرچند قدرتمند است، اما غیرقابل کنترل نیست. اسلام راهکارهای عملی و شرعی متعددی برای مدیریت صحیح این غریزه و دوری از گناه ارائه می دهد که با به کارگیری آن ها می توان به پاکدامنی و آرامش دست یافت.

1. ازدواج

ازدواج، اصلی ترین و مورد تأکیدترین راه حل اسلام برای ارضای صحیح غریزه جنسی است. پیامبر اکرم (ص) فرموده اند: «هر کس ازدواج کند، نیمی از دین خود را کامل کرده است.» ازدواج، علاوه بر ارضای مشروع نیاز جنسی، آرامش روانی، مودت و رحمت را به ارمغان می آورد و از انحرافات جلوگیری می کند. تسهیل ازدواج جوانان، هم از سوی خانواده ها و هم از سوی جامعه، از اهمیت بالایی برخوردار است.

2. روزه گرفتن

روزه، نقش مؤثری در کنترل شهوت و تقویت اراده دارد. رسول اکرم (ص) فرمودند: «ای جوانان! هر یک از شما که توانایی ازدواج دارد، ازدواج کند؛ و هر کس توانایی آن را ندارد، روزه بگیرد، زیرا روزه برای او سپر است.» روزه گرفتن، با تضعیف قوای جسمی و مشغول کردن ذهن به معنویات، می تواند به کاهش تحریکات جنسی کمک کند.

3. ورزش و فعالیت بدنی منظم

ورزش و فعالیت های بدنی سنگین، نه تنها به سلامت جسم کمک می کند، بلکه انرژی های اضافی بدن، از جمله انرژی جنسی را نیز تخلیه و تعدیل می کند. این فعالیت ها می توانند ذهن را از افکار شهوانی منحرف کرده و به سمت فعالیت های سازنده سوق دهند.

4. پرهیز از محرکات جنسی

کنترل ورودی های ذهنی و حسی، گامی اساسی در مدیریت شهوت است. این شامل موارد زیر می شود:

• کنترل نگاه (غض بصر): نگاه نکردن به نامحرم، تصاویر و فیلم های محرک جنسی، از مهم ترین راه های جلوگیری از تحریک شهوت است. قرآن کریم به مردان و زنان توصیه می کند که نگاه خود را کنترل کنند.
• دوری از شنیدن سخنان و موسیقی های شهوانی: گوش دادن به محتواهای تحریک کننده می تواند زمینه ساز افکار و اعمال گناه آلود شود.
• اجتناب از تنهایی طولانی مدت در مکان های خلوت: تنهایی، یکی از عوامل تشدید وسوسه های شیطانی است. مشغول کردن خود به فعالیت های مفید در جمع یا محیط های عمومی می تواند کمک کننده باشد.
• انتخاب دوستان و محیط های سالم: معاشرت با افراد صالح و حضور در محیط هایی که عاری از گناه و تحریکات جنسی هستند، تأثیر بسزایی در حفظ پاکدامنی دارد.

5. تقویت ایمان و معنویت

ایمان قوی، بهترین سپر در برابر گناه است. تقویت ارتباط با خداوند از طریق:

• اهمیت نماز اول وقت، دعا و تلاوت قرآن: این اعمال، روح و قلب را جلا می دهند و انسان را به یاد خدا می اندازند.
• انس با اهل بیت (ع) و یاد مرگ و قیامت: توجه به هدف آفرینش، معاد و پاداش و مجازات اخروی، بازدارنده قوی از گناه است.
• تقویت یقین به حضور خداوند در همه حال: دانستن اینکه خداوند ناظر بر اعمال ماست، به انسان انگیزه می دهد تا از گناه دوری کند.

6. مدیریت افکار و ذهن

افکار، سرچشمه اعمال هستند. کنترل افکار شهوانی و جایگزینی آن ها با افکار مثبت و سازنده، بسیار مهم است:

• تمرکز بر اهداف زندگی، تحصیل و کار: مشغول کردن ذهن به برنامه های بلندمدت و اهداف مفید، فرصت فکر کردن به گناه را کاهش می دهد.
• پرهیز از فکر و خیال شهوانی و جایگزینی آن با افکار مثبت: به محض ورود فکر گناه، باید آگاهانه آن را از ذهن دور کرده و به موضوع دیگری فکر کرد.
• مشغول کردن ذهن به امور مفید و سازنده: مطالعه، تحقیق، یادگیری مهارت های جدید و فعالیت های اجتماعی، از راه های مؤثر برای پر کردن اوقات فراغت و ذهن است.

7. توسل و استعانت از خداوند

در هر کاری، به ویژه در ترک گناه، توکل به خدا و طلب یاری از او و ائمه معصومین (ع) بسیار مؤثر است. دعا کردن برای پاکدامنی و درخواست کمک از درگاه الهی، قدرت اراده را افزایش می دهد و موانع را برطرف می سازد.

8. مشاوره و درمان

در صورتی که فرد دچار اعتیاد شدید به خودارضایی شده و به تنهایی قادر به ترک آن نیست، مراجعه به متخصصین مذهبی، مشاوران اخلاق، و روانشناسان متخصص در این زمینه، ضروری است. این افراد می توانند با ارائه راهکارهای علمی و معنوی، فرد را در مسیر ترک گناه یاری رسانند.

توبه و بازگشت به سوی خداوند

پس از ارتکاب هر گناهی، از جمله بازی با آلت تناسلی و خودارضایی، درهای رحمت الهی به روی بندگان باز است و خداوند مهربان، همواره پذیرای توبه کنندگان است. توبه، عملی است که انسان را از دام گناه رها کرده و به سوی پاکی و قرب الهی باز می گرداند.

اهمیت و شرایط توبه واقعی

توبه واقعی، صرفاً به زبان آوردن کلمه استغفرالله نیست، بلکه دارای ارکان و شرایطی است که بدون آن ها، توبه ناقص خواهد بود. این شرایط عبارتند از:

1. پشیمانی قلبی (ندامت): اولین و مهم ترین شرط توبه، پشیمانی حقیقی از گناهی است که انجام شده. این پشیمانی باید از عمق وجود باشد و نه صرفاً به دلیل ترس از عذاب یا آشکار شدن گناه.
2. تصمیم بر ترک گناه (عزم بر عدم بازگشت): فرد باید تصمیم جدی و قاطع بگیرد که دیگر هرگز به آن گناه باز نگردد. این تصمیم باید پایدار و همیشگی باشد.
3. جبران مافات (قضای حقوق): اگر گناه انجام شده، دارای حقوقی بوده که ضایع شده (مانند حق الناس یا عبادات فوت شده)، باید آن ها را جبران کند. در مورد خودارضایی، اگر انزال منی صورت گرفته باشد، موجب غسل جنابت است و اگر بدون غسل، نماز و روزه انجام شده باشد، قضای آن ها واجب است.

امید به رحمت و مغفرت الهی

از مهم ترین نکاتی که فرد توبه کننده باید همواره به آن توجه داشته باشد، امید به رحمت و مغفرت بی کران الهی است. قرآن کریم می فرماید: «قُلْ یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ» (سوره زمر، آیه 53)؛ «بگو: ای بندگان من که بر خود ستم کرده اید، از رحمت خداوند نومید نشوید؛ همانا خداوند همه گناهان را می آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است.» این آیه نشان می دهد که درهای توبه هرگز به روی گناهکاران بسته نیست و خداوند مشتاق بازگشت بندگان است.

چگونه توبه کنیم؟ (مراحل عملی توبه)

برای انجام توبه واقعی، می توان مراحل زیر را در نظر گرفت:

1. اقرار به گناه: با فروتنی در برابر خداوند، به گناه خود اقرار کنید.
2. پشیمانی قلبی: از انجام گناه عمیقاً پشیمان شوید و عواقب آن را در دنیا و آخرت به یاد آورید.
3. تصمیم بر ترک: تصمیم بگیرید که دیگر به این گناه باز نخواهید گشت و از عوامل و موقعیت های گناه آلود دوری کنید.
4. استغفار: با زبان، از خداوند طلب آمرزش کنید (مثلاً با گفتن استغفرالله ربی و اتوب الیه).
5. جبران مافات: اگر غسل جنابت واجب شده بود، آن را انجام دهید و اگر نماز و روزه ای قضا شده بود، آن ها را به جا آورید.
6. اعمال نیک: سعی کنید با انجام اعمال صالح و عبادات، گناهان گذشته را پاک کنید.

استغفار و ذکر برای پاک شدن گناهان

یکی از راه های مؤثر در توبه و پاک شدن گناهان، مداومت بر استغفار و ذکر است. ذکر یا تواب (ای بسیار توبه پذیر) و یا غفار (ای بسیار آمرزنده) می تواند به تقویت روحیه توبه و امید به رحمت الهی کمک کند. همچنین، قرائت قرآن و دعا به درگاه خداوند برای طلب عفو و کمک در ترک گناه، بسیار توصیه می شود.

نتیجه گیری

غریزه جنسی، نعمتی الهی است که باید در مسیر صحیح خود، یعنی ازدواج و تشکیل خانواده، به کار گرفته شود. بررسی احکام شرعی مربوط به «بازی با آلت تناسلی» نشان می دهد که این عمل، چه با انزال و چه بدون آن، از دیدگاه اکثر مراجع تقلید، جایز نیست و می تواند مقدمه ای بر گناه بزرگ تر یعنی استمناء (خودارضایی) باشد. پیامدهای زیان بار این عمل در ابعاد جسمی، روانی، اخلاقی و معنوی، ضرورت اجتناب از آن را بیش از پیش آشکار می سازد.

اسلام، برای مدیریت این غریزه قدرتمند، راهکارهای عملی و شرعی متعددی از جمله ازدواج، روزه، ورزش، پرهیز از محرکات، تقویت ایمان و مدیریت افکار را ارائه داده است. همچنین، در صورت ارتکاب به گناه، درهای توبه و بازگشت به سوی خداوند همواره گشوده است و با پشیمانی واقعی، تصمیم بر ترک گناه و جبران مافات، می توان امید به رحمت و مغفرت الهی داشت. زندگی مومنانه، کنترل صحیح غرایز و بهره مندی از آرامش معنوی، دستاوردی ارزشمند است که با پایبندی به احکام الهی قابل دستیابی است.