استخراج اتریوم بهتر است یا بیت کوین

انتخاب بین کسب پاداش از بیت کوین و اتریوم مستلزم درک روش های فعلی آن هاست؛ با توجه به اینکه اتریوم پس از رویداد The Merge دیگر قابل استخراج نیست، مقایسه باید میان استخراج بیت کوین و استیکینگ اتریوم انجام شود. هر یک از این روش ها مزایا و چالش های خاص خود را دارند که بسته به سرمایه، دانش فنی و تحمل ریسک سرمایه گذار، گزینه بهینه متفاوت خواهد بود.

بیت کوین و اتریوم، دو ارز دیجیتال پیشرو و تاثیرگذار در اکوسیستم بلاک چین، همواره موضوع بحث و مقایسه در میان سرمایه گذاران و علاقه مندان به این حوزه بوده اند. در گذشته، سوال استخراج بیت کوین بهتر است یا اتریوم؟ به معنای مقایسه دو فرآیند استخراج مبتنی بر اثبات کار (Proof of Work – PoW) بود. اما با گذشت زمان و تحولات مهم در شبکه اتریوم، این پرسش نیازمند بازنگری و شفاف سازی است. اتریوم در سپتامبر ۲۰۲۲، با موفقیت به الگوریتم اثبات سهام (Proof of Stake – PoS) مهاجرت کرد و از آن زمان، فرآیند سنتی استخراج (ماینینگ) در این شبکه پایان یافته است. این تغییر بنیادین، دیدگاه ما را نسبت به نحوه کسب پاداش از این دو ارز دیجیتال تغییر می دهد. این مقاله با هدف ارائه یک تحلیل جامع و به روز، به مقایسه دقیق و عمیق بین استخراج بیت کوین و استیکینگ اتریوم خواهد پرداخت تا خوانندگان بتوانند با اطلاعات کامل و صحیح، بهترین تصمیم را برای مشارکت در این شبکه ها اتخاذ کنند.

بیت کوین: پادشاه دنیای استخراج (Mining)

بیت کوین، اولین و شناخته شده ترین ارز دیجیتال جهان، بنیان گذار مفهوم بلاک چین و تمرکززدایی است. این رمزارز که در سال ۲۰۰۸ توسط فرد یا گروهی با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو معرفی شد و در سال ۲۰۰۹ شروع به کار کرد، با هدف ایجاد یک سیستم پولی همتا به همتا بدون نیاز به واسطه های مالی سنتی (مانند بانک ها) طراحی شده است. بیت کوین به عنوان طلای دیجیتال یا ذخیره ارزش شناخته می شود و عرضه آن به ۲۱ میلیون واحد محدود شده است که این محدودیت، به ماهیت ضد تورمی آن کمک می کند.

استخراج (Mining) بیت کوین فرآیندی است که طی آن، تراکنش ها در شبکه تأیید و بلاک های جدید به بلاک چین اضافه می شوند. ماینرها با استفاده از قدرت محاسباتی بالا، مسائل پیچیده رمزنگاری را حل می کنند. اولین ماینری که پاسخ صحیح را پیدا کند، حق اضافه کردن بلاک بعدی را به شبکه یافته و به عنوان پاداش، مقداری بیت کوین جدید دریافت می کند. این فرآیند که بر اساس الگوریتم اثبات کار (PoW) عمل می کند، امنیت شبکه را تضمین کرده و از حملات مخرب جلوگیری می نماید.

ملزومات و تجهیزات استخراج بیت کوین

استخراج بیت کوین در دوران اولیه با کامپیوترهای خانگی امکان پذیر بود، اما با افزایش محبوبیت و سختی شبکه، این روش دیگر سودآور نیست. امروزه برای استخراج بیت کوین به سخت افزارهای اختصاصی و قدرتمندی نیاز است:

• دستگاه های اختصاصی ASIC: این دستگاه ها (Application-Specific Integrated Circuit) برای انجام تنها یک کار، یعنی استخراج ارزهای دیجیتال با الگوریتم SHA-256 (مانند بیت کوین)، طراحی شده اند. کارایی و قدرت پردازش آن ها به مراتب بالاتر از کارت های گرافیک (GPU) یا پردازنده های مرکزی (CPU) است.
• برق پرقدرت و پایدار: دستگاه های ASIC مصرف برق بسیار بالایی دارند. تأمین برق پایدار با ولتاژ مناسب و هزینه مقرون به صرفه، از مهم ترین عوامل در سودآوری استخراج است.
• سیستم خنک کننده و تهویه مناسب: این دستگاه ها گرمای زیادی تولید می کنند. برای جلوگیری از آسیب دیدن سخت افزار و حفظ راندمان، سیستم های خنک کننده قوی (مانند فن های صنعتی یا سیستم های مایع) و تهویه مناسب محیط ضروری است.
• اتصال اینترنت پایدار: ماینرها باید به صورت مداوم با شبکه بیت کوین ارتباط داشته باشند تا بلاک ها را دریافت و ارسال کنند.

هزینه ها و چالش های استخراج بیت کوین

فعالیت در حوزه استخراج بیت کوین با چالش های متعددی همراه است که می تواند بر سودآوری تأثیرگذار باشد:

• هزینه بالای خرید اولیه: قیمت دستگاه های ASIC معمولاً بالاست و نیاز به سرمایه اولیه قابل توجهی دارد.
• مصرف برق بسیار زیاد: این یکی از بزرگترین چالش ها، خصوصاً در کشورهایی مانند ایران است که قوانین سختگیرانه ای در مورد مصرف برق ماینرها وجود دارد. هزینه های بالای برق می تواند به سرعت سودآوری را کاهش دهد.
• رقابت شدید و سختی شبکه: تعداد ماینرها و مجموع قدرت هشینگ شبکه به طور مداوم در حال افزایش است. این امر باعث می شود حل مسائل رمزنگاری دشوارتر شده و زمان بیشتری برای پیدا کردن بلاک و کسب پاداش لازم باشد.
• ملاحظات قانونی در ایران: در ایران، استخراج رمزارزها نیازمند کسب مجوز از وزارت صنعت، معدن و تجارت (صمت) و تأمین برق با تعرفه صنعتی است. فعالیت بدون مجوز می تواند منجر به جریمه های سنگین و توقیف دستگاه ها شود.
• نوسانات قیمت بیت کوین: ارزش بیت کوین مانند سایر ارزهای دیجیتال، در معرض نوسانات شدید قیمت قرار دارد. این نوسانات می تواند سودآوری را به شدت تحت تأثیر قرار دهد و پیش بینی بازگشت سرمایه را دشوار سازد.
• استهلاک و نگهداری: دستگاه های ماینر به دلیل کارکرد ۲۴ ساعته در دمای بالا، دچار استهلاک می شوند و نیاز به تعمیر و نگهداری منظم دارند.

مزایا و معایب استخراج بیت کوین

استخراج بیت کوین همانند هر فعالیت اقتصادی دیگر، مزایا و معایب خاص خود را دارد:

1. مزایا:
   • کسب پاداش مستقیم: ماینرها مستقیماً بیت کوین دریافت می کنند که می تواند در بلندمدت ارزشمند باشد.
   • پشتیبانی از شبکه: مشارکت در امنیت و تمرکززدایی شبکه بیت کوین که برای بسیاری از علاقه مندان جذاب است.
   • استفاده از برق ارزان (در صورت دسترسی): در برخی مناطق، دسترسی به برق ارزان و پایدار می تواند سودآوری را افزایش دهد.
2. معایب:
   • سرمایه اولیه بالا: هزینه های خرید دستگاه و راه اندازی.
   • هزینه های جاری زیاد: به ویژه مصرف برق.
   • رقابت بالا و کاهش تدریجی پاداش (هاوینگ): هر چهار سال یک بار، پاداش استخراج بیت کوین نصف می شود که سودآوری را کاهش می دهد.
   • ریسک های قانونی و محیط زیستی: مصرف بالای انرژی مورد انتقاد فعالان محیط زیست است و در بسیاری از کشورها با محدودیت های قانونی مواجه است.
   • پیچیدگی فنی و نگهداری: نیاز به دانش فنی برای نصب، راه اندازی و عیب یابی دستگاه ها.

اتریوم: ملکه دنیای استیکینگ (Staking)

اتریوم، پس از بیت کوین، دومین ارز دیجیتال بزرگ از نظر ارزش بازار است، اما هدف و کارکرد آن فراتر از یک سیستم پولی ساده است. اتریوم یک پلتفرم بلاک چین غیرمتمرکز برای اجرای قراردادهای هوشمند و برنامه های غیرمتمرکز (DApps) است. ارز بومی این شبکه، اتر (ETH)، نه تنها به عنوان یک رمزارز قابل معامله عمل می کند، بلکه سوخت لازم برای اجرای عملیات و تراکنش ها در شبکه اتریوم (گس) را نیز فراهم می آورد. این پلتفرم، زیربنای بسیاری از نوآوری ها در دنیای وب ۳، از جمله امور مالی غیرمتمرکز (DeFi)، توکن های غیرقابل تعویض (NFTs) و سازمان های خودگردان غیرمتمرکز (DAOs) را تشکیل می دهد.

خداحافظی با استخراج: رویداد The Merge و مهاجرت به PoS

شبکه اتریوم تا پیش از سپتامبر ۲۰۲۲، درست مانند بیت کوین، بر پایه الگوریتم اثبات کار (PoW) عمل می کرد و امکان استخراج آن با استفاده از کارت های گرافیک (GPU) وجود داشت. با این حال، توسعه دهندگان اتریوم از مدت ها قبل به دنبال راهکاری برای حل مشکلات مقیاس پذیری و مصرف انرژی بالای PoW بودند. رویداد The Merge که در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲ به وقوع پیوست، به معنای ادغام زنجیره اصلی اتریوم (اجرای قراردادهای هوشمند) با زنجیره بیکن (Beacon Chain) بود که بر اساس الگوریتم اثبات سهام (PoS) فعالیت می کرد.

با رویداد تاریخی The Merge در سپتامبر ۲۰۲۲، اتریوم به طور کامل از الگوریتم اثبات کار (PoW) به اثبات سهام (PoS) مهاجرت کرد و از آن زمان، فرآیند سنتی استخراج (ماینینگ) در شبکه اتریوم برای همیشه به پایان رسید.

این تغییر، نه تنها مصرف انرژی شبکه اتریوم را تا بیش از ۹۹.۹۵ درصد کاهش داد، بلکه زمینه ساز ارتقاءهای بعدی برای افزایش مقیاس پذیری و کارایی شبکه شد. بنابراین، پاسخ صریح به این سوال که استخراج اتریوم بهتر است یا بیت کوین این است که استخراج اتریوم به شیوه سنتی (ماینینگ) دیگر امکان پذیر نیست و روش کسب پاداش در این شبکه، استیکینگ است.

مفهوم استیکینگ اتریوم و الگوریتم اثبات سهام (PoS) به زبان ساده

در الگوریتم اثبات سهام (PoS)، ماینرها جای خود را به اعتبارسنج ها (Validators) می دهند. اعتبارسنج ها برای مشارکت در تأیید تراکنش ها و ایجاد بلاک های جدید، مقداری از ارز بومی شبکه (ETH در این مورد) را به عنوان سهام خود قفل (Stake) می کنند. شبکه به طور تصادفی یک اعتبارسنج را برای پیشنهاد بلاک بعدی انتخاب می کند و سایر اعتبارسنج ها نیز بلاک پیشنهادی را تأیید می کنند. در صورت توافق، بلاک به بلاک چین اضافه شده و اعتبارسنج های مشارکت کننده، پاداش دریافت می کنند.

این روش برخلاف PoW که به قدرت محاسباتی نیاز دارد، به میزان سهام قفل شده توسط اعتبارسنج بستگی دارد. هرچه ETH بیشتری قفل شده باشد، احتمال انتخاب شدن به عنوان اعتبارسنج بالاتر می رود. مکانیزم Slashing نیز وجود دارد که در صورت رفتار نادرست یا آفلاین شدن اعتبارسنج، بخشی از سهام او را جریمه می کند تا انگیزه برای صداقت و پایداری در شبکه حفظ شود.

روش های مشارکت در استیکینگ اتریوم

استیکینگ اتریوم را می توان به چند روش انجام داد که هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارند:

1. راه اندازی نود کامل (Solo Staking):
   • نیاز: حداقل 32 ETH و دانش فنی مناسب برای راه اندازی و نگهداری یک نود اعتبارسنج.
   • مزایا: کنترل کامل بر سرمایه و پاداش، بالاترین سطح تمرکززدایی و امنیت برای شبکه.
   • معایب: نیاز به سرمایه اولیه زیاد، پیچیدگی فنی، نیاز به اتصال ۲۴ ساعته اینترنت و برق، و ریسک Slashing در صورت عدم مدیریت صحیح.
2. استیکینگ در استخرهای استیکینگ (Staking Pools):
   • نیاز: با هر مقداری از ETH می توان مشارکت کرد.
   • مزایا: عدم نیاز به 32 ETH، عدم نیاز به دانش فنی پیچیده برای راه اندازی نود، توزیع ریسک Slashing در میان اعضای استخر.
   • معایب: از دست دادن مقداری از کنترل بر سرمایه، پرداخت کارمزد به اپراتور استخر، و وابستگی به اعتمادسازی با اپراتور استخر.
3. استیکینگ از طریق صرافی ها:
   • نیاز: معمولاً با هر مقداری از ETH قابل انجام است.
   • مزایا: ساده ترین راه برای کاربران خرد، عدم نیاز به دانش فنی، پاداش های منظم.
   • معایب: متمرکز شدن قدرت استیکینگ در دست صرافی ها، پرداخت کارمزد به صرافی، ریسک های امنیتی مربوط به نگهداری دارایی در صرافی (مانند هک شدن)، و عدم کنترل کامل بر دارایی.

هزینه ها و چالش های استیکینگ اتریوم

با وجود مزایای فراوان، استیکینگ اتریوم نیز با چالش ها و ملاحظاتی همراه است:

• هزینه اولیه خرید ETH: برای مشارکت در استیکینگ (به خصوص solo staking)، نیاز به خرید مقدار قابل توجهی ETH به عنوان سرمایه اولیه وجود دارد که می تواند هزینه بر باشد.
• ریسک قفل شدن سرمایه: اتریوم های قفل شده تا زمان ارتقاءهای آینده (مانند Shanghai/Capella) قابل برداشت نبودند و اکنون نیز ممکن است با دوره های آن باندینگ (unbonding) مواجه شوند که برداشت فوری را محدود می کند. نوسانات قیمت ETH در این مدت می تواند ریسک ایجاد کند.
• ریسک Slashing: اگر یک اعتبارسنج به دلیل خطا، آفلاین شدن یا رفتار مخرب، وظایف خود را به درستی انجام ندهد، بخشی از سهام او به عنوان جریمه کسر می شود. این ریسک به خصوص برای راه اندازی نود انفرادی اهمیت دارد.
• نیاز به دانش فنی (برای راه اندازی نود کامل): مدیریت یک نود اعتبارسنج نیازمند دانش فنی در زمینه سرور، شبکه و بلاک چین است.
• تأثیر بر تمرکززدایی (در استخرهای متمرکز): مشارکت عمده در استخرهای متمرکز یا صرافی ها می تواند نگرانی هایی را در مورد تمرکز قدرت در شبکه اتریوم ایجاد کند.

مزایا و معایب استیکینگ اتریوم

استیکینگ اتریوم جایگزینی کارآمد برای استخراج است که مزایا و معایب خاص خود را دارد:

1. مزایا:
   • مصرف انرژی بسیار پایین: در مقایسه با استخراج بیت کوین، استیکینگ اتریوم مصرف انرژی ناچیزی دارد که از نظر محیط زیستی پایدارتر است.
   • عدم نیاز به سخت افزار گران قیمت: برخلاف ماینینگ که به دستگاه های ASIC نیاز دارد، استیکینگ نیازی به سخت افزارهای خاص با هزینه بالا ندارد (مگر برای نود کامل).
   • کسب پاداش ثابت تر: پاداش های استیکینگ معمولاً قابل پیش بینی تر از پاداش های ماینینگ هستند که به سختی شبکه و شانس حل بلاک بستگی دارد.
   • افزایش امنیت شبکه: مشارکت در استیکینگ به افزایش امنیت و پایداری شبکه اتریوم کمک می کند.
2. معایب:
   • سرمایه اولیه بالا: برای راه اندازی نود کامل نیاز به 32 ETH وجود دارد که با توجه به قیمت آن، سرمایه قابل توجهی است.
   • ریسک قفل شدن سرمایه: دارایی های استیک شده برای مدتی قفل می شوند که می تواند نوسانات قیمت را ریسکی تر کند.
   • ریسک Slashing: امکان جریمه شدن در صورت عملکرد نادرست اعتبارسنج.
   • نیاز به دانش فنی: برای نود انفرادی، مدیریت و پایداری سرور و نود فنی ضروری است.

مقایسه جامع: استخراج بیت کوین در برابر استیکینگ اتریوم

برای تصمیم گیری آگاهانه میان استخراج بیت کوین و استیکینگ اتریوم، بررسی وجوه تمایز این دو روش ضروری است. این مقایسه به درک بهتر ماهیت هر فرآیند و تطابق آن با اهداف و منابع شما کمک می کند.

ویژگی	استخراج بیت کوین (Bitcoin Mining)	استیکینگ اتریوم (Ethereum Staking)
هدف اصلی رمزارز	ذخیره ارزش، سیستم پرداخت غیرمتمرکز	پلتفرم قراردادهای هوشمند، برنامه های غیرمتمرکز (DApps)
الگوریتم اجماع	اثبات کار (Proof of Work – PoW)	اثبات سهام (Proof of Stake – PoS)
نحوه کسب پاداش	حل مسائل رمزنگاری با سخت افزار قدرتمند (ماینینگ)	قفل کردن ETH به عنوان سهام برای تأیید تراکنش ها (استیکینگ)
سرمایه اولیه مورد نیاز	خرید دستگاه های اختصاصی ASIC گران قیمت، هزینه های زیرساخت (برق، خنک کننده)	خرید حداقل 32 ETH برای نود کامل (یا هر مقداری برای استخرهای استیکینگ)
مصرف انرژی	بسیار بالا، نیازمند تأمین برق صنعتی	بسیار پایین، سازگار با محیط زیست
پیچیدگی فنی	نصب و راه اندازی دستگاه های ماینر، مدیریت سیستم خنک کننده، دانش شبکه و برق	راه اندازی نود کامل (پیچیده)، مشارکت در استخر (ساده)، استفاده از صرافی (بسیار ساده)
محدودیت عرضه	۲۱ میلیون واحد (با مکانیزم هاوینگ)	بدون سقف ثابت (اما با مکانیزم تورم زدایی و سوزاندن کارمزدها)
ریسک های اصلی	هزینه برق بالا، سختی شبکه متغیر، نوسانات قیمت BTC، استهلاک سخت افزار، ریسک قانونی در ایران	قفل شدن سرمایه (عدم دسترسی فوری)، نوسانات قیمت ETH، ریسک Slashing (جریمه شدن)، ریسک تمرکز در استخرهای بزرگ
ملاحظات قانونی در ایران	حساسیت بالا، نیاز به مجوز وزارت صمت و تأمین برق با تعرفه صنعتی	حساسیت کمتر (چون مصرف برق ناچیز است و سخت افزار خاصی نیاز ندارد)
مقیاس پذیری	محدود (۷ تراکنش در ثانیه، راهکارهایی مانند لایتنینگ برای بهبود)	بهتر (با مهاجرت به PoS و ارتقاءهای آتی مانند شاردینگ، هدف ۱۰۰,۰۰۰+ تراکنش در ثانیه)

کدام گزینه برای شما بهتر است؟ (تصمیم گیری آگاهانه)

پاسخ به این سوال که استخراج بیت کوین بهتر است یا استیکینگ اتریوم، یک پاسخ واحد و عمومی نیست. انتخاب بهینه کاملاً به شرایط فردی، اهداف مالی و میزان تحمل ریسک شما بستگی دارد. برای اتخاذ تصمیمی آگاهانه، باید به سوالات کلیدی زیر پاسخ دهید:

میزان سرمایه اولیه شما چقدر است؟

• اگر سرمایه اولیه بالایی برای خرید دستگاه های ASIC و تأمین هزینه های برق و زیرساخت دارید، استخراج بیت کوین می تواند گزینه ای جذاب باشد.
• اگر سرمایه شما بیشتر در قالب ارز دیجیتال است و یا مقدار قابل توجهی ETH (حداقل 32 واحد برای نود کامل) دارید، استیکینگ اتریوم گزینه مناسب تری است. برای سرمایه های کمتر نیز استخرهای استیکینگ یا صرافی ها گزینه هایی را فراهم می کنند.

تحمل ریسک شما چگونه است؟

• استخراج بیت کوین: ریسک های عملیاتی بالایی مانند نوسانات قیمت برق، سختی شبکه و استهلاک سخت افزار دارد. همچنین، ریسک های قانونی در ایران را نیز باید در نظر گرفت.
• استیکینگ اتریوم: ریسک اصلی در نوسانات قیمت ETH و قفل شدن سرمایه است. ریسک Slashing نیز در صورت راه اندازی نود کامل وجود دارد، اما ریسک های عملیاتی مانند مصرف برق و نگهداری سخت افزار به مراتب کمتر است.

آیا به مسائل قانونی و محیط زیستی اهمیت می دهید؟

• استخراج بیت کوین: مصرف انرژی بسیار بالایی دارد و در بسیاری از کشورها، از جمله ایران، با محدودیت ها و قوانین سختگیرانه مواجه است که نیاز به مجوز و پرداخت تعرفه های خاص دارد.
• استیکینگ اتریوم: با مصرف انرژی ناچیز، از نظر محیط زیستی بسیار کارآمدتر است و از لحاظ قانونی نیز حساسیت کمتری نسبت به استخراج بیت کوین دارد.

سطح دانش فنی شما در چه حدی است؟

• استخراج بیت کوین: نیازمند دانش فنی در زمینه راه اندازی، پیکربندی و نگهداری دستگاه های ماینر، سیستم های خنک کننده و مدیریت مصرف برق است.
• استیکینگ اتریوم: برای راه اندازی نود کامل، به دانش فنی قابل توجهی نیاز دارید. اما اگر قصد مشارکت در استخرها یا از طریق صرافی ها را دارید، پیچیدگی فنی بسیار پایین تر است و برای کاربران عادی نیز قابل دسترس است.

هدف شما از کسب پاداش چیست؟ (بلندمدت، کوتاه مدت)

• استخراج بیت کوین: معمولاً یک سرمایه گذاری بلندمدت در نظر گرفته می شود که در صورت مدیریت صحیح هزینه ها، می تواند سودآور باشد.
• استیکینگ اتریوم: می تواند جریان درآمدی نسبتاً پایدارتری را فراهم کند، اما قفل شدن سرمایه نیازمند افق دید بلندمدت است.

بر اساس این ملاحظات، می توان سناریوهای زیر را متصور شد:

• اگر شما دارای سرمایه اولیه زیاد، تحمل ریسک بالا، دانش فنی قوی و توانایی مدیریت چالش های قانونی و زیرساختی هستید، استخراج بیت کوین می تواند برایتان جذاب باشد.
• اگر به دنبال روشی پایدارتر با مصرف انرژی کمتر هستید، سرمایه اولیه شما بیشتر به شکل ارز دیجیتال است و یا دانش فنی متوسطی دارید، استیکینگ اتریوم (به خصوص از طریق استخرها یا صرافی ها) گزینه مناسب تری خواهد بود.

همچنین، همواره گزینه های جایگزینی مانند سرمایه گذاری مستقیم در بیت کوین و اتریوم (بدون استخراج یا استیکینگ) یا استخراج سایر آلت کوین ها نیز وجود دارد که باید آن ها را نیز مورد بررسی قرار داد.

چشم انداز آینده: تحولات پیش رو

دنیای ارزهای دیجیتال به سرعت در حال تکامل است و آینده استخراج بیت کوین و استیکینگ اتریوم نیز تحت تأثیر تحولات فناوری و بازار قرار خواهد گرفت.

آینده استخراج بیت کوین

استخراج بیت کوین به دلیل ماهیت الگوریتم اثبات کار (PoW) و عرضه محدود ۲۱ میلیون واحدی بیت کوین، همواره در حال تغییر است. با هر هاوینگ (نصف شدن پاداش بلاک)، ماینرها با چالش جدیدی در زمینه سودآوری مواجه می شوند که نیازمند ارتقاء به سخت افزارهای کارآمدتر و یافتن منابع برق ارزان تر است. انتظار می رود رقابت در این حوزه تشدید شود و ماینرهای کوچک تر به تدریج از میدان خارج شده و ماینینگ به سمت عملیات در مقیاس بزرگ و صنعتی حرکت کند. توسعه فناوری های جدید مانند خنک کننده های مایع و استفاده از انرژی های تجدیدپذیر می تواند به پایدارتر شدن این صنعت کمک کند.

آینده استیکینگ اتریوم

شبکه اتریوم پس از مهاجرت به اثبات سهام (PoS) در رویداد The Merge، مسیر خود را برای ارتقاءهای آتی ترسیم کرده است. مهمترین این ارتقاءها شامل شاردینگ (Sharding) است که به منظور افزایش مقیاس پذیری و سرعت تراکنش ها، شبکه را به بخش های کوچکتر تقسیم می کند. با هر ارتقاء، کارایی و امنیت شبکه اتریوم بهبود یافته و پاداش های استیکینگ نیز ممکن است دستخوش تغییر شوند. افزایش پذیرش DApps و DeFi بر روی اتریوم، می تواند ارزش ETH را افزایش داده و جذابیت استیکینگ را بیشتر کند. همچنین، با پیشرفت راهکارهای لایه دوم (Layer 2) مانند رول آپ ها (Rollups)، اتریوم قادر خواهد بود حجم بسیار بیشتری از تراکنش ها را با هزینه های کمتر پردازش کند، که این خود به رشد و پایداری اکوسیستم کمک خواهد کرد.

نتیجه گیری

در نهایت، نمی توان به طور قاطع اعلام کرد که استخراج بیت کوین بهتر است یا استیکینگ اتریوم. هر دو روش پتانسیل کسب پاداش از دو ارز دیجیتال برتر جهان را ارائه می دهند، اما با ماهیت، چالش ها و مزایای کاملاً متفاوت. استخراج بیت کوین، با نیاز به سرمایه اولیه زیاد در سخت افزار، مصرف انرژی بالا و رقابت شدید، بیشتر برای سرمایه گذاران صنعتی و بزرگ با دانش فنی عمیق مناسب است. در مقابل، استیکینگ اتریوم، به عنوان جایگزین مدرن و پایدارتر، با مصرف انرژی ناچیز و گزینه های متنوع برای مشارکت (از راه اندازی نود کامل تا استفاده از صرافی ها)، برای طیف وسیع تری از سرمایه گذاران، از جمله کاربران خرد، جذابیت دارد.

تصمیم گیری بین این دو باید بر اساس تحلیل دقیق سرمایه اولیه، میزان تحمل ریسک، سطح دانش فنی، ملاحظات قانونی (به ویژه در ایران)، و اهداف بلندمدت یا کوتاه مدت شما باشد. همواره توصیه می شود قبل از هرگونه سرمایه گذاری یا اقدام در این حوزه، تحقیقات کامل و جامعی انجام داده و در صورت نیاز با متخصصان مالی و تکنولوژی مشورت نمایید تا با درک کامل تمامی جوانب، بهترین مسیر را برای خود انتخاب کنید.

---

سوالات متداول

آیا اتریوم هنوز قابل استخراج است؟

خیر، اتریوم پس از رویداد The Merge در سپتامبر ۲۰۲۲ به طور کامل به الگوریتم اثبات سهام (PoS) مهاجرت کرده است و دیگر با استفاده از سخت افزارهای ماینینگ (مانند کارت های گرافیک) قابل استخراج نیست. روش کسب پاداش از اتریوم در حال حاضر استیکینگ است.

برای استیکینگ اتریوم به چه مقدار ETH نیاز دارم؟

برای راه اندازی یک نود اعتبارسنج کامل (Solo Staking)، شما به حداقل ۳۲ واحد ETH نیاز دارید. اما اگر قصد مشارکت در استخرهای استیکینگ (Staking Pools) یا از طریق صرافی ها را دارید، می توانید با هر مقداری از ETH اقدام به استیکینگ کنید.

آیا استخراج بیت کوین در ایران قانونی است؟

بله، استخراج بیت کوین در ایران قانونی است اما نیازمند کسب مجوز رسمی از وزارت صنعت، معدن و تجارت (صمت) است. همچنین، برق مصرفی برای استخراج باید با تعرفه صنعتی محاسبه و پرداخت شود. فعالیت بدون مجوز می تواند منجر به جریمه های سنگین و توقیف دستگاه ها شود.

مصرف انرژی استیکینگ اتریوم چقدر است؟

مصرف انرژی استیکینگ اتریوم پس از مهاجرت به الگوریتم اثبات سهام (PoS) تا بیش از ۹۹.۹۵ درصد کاهش یافته است. این روش به مراتب از نظر محیط زیستی پایدارتر از استخراج بیت کوین است و تنها به مصرف برق یک کامپیوتر معمولی برای راه اندازی نود اعتبارسنج (در صورت Solo Staking) نیاز دارد.

کدام روش (استخراج بیت کوین یا استیکینگ اتریوم) سود بیشتری دارد؟

سودآوری هر دو روش به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله قیمت لحظه ای ارز دیجیتال، هزینه های عملیاتی (برق، نگهداری سخت افزار برای بیت کوین)، سختی شبکه، و میزان پاداش. استخراج بیت کوین می تواند سود بالایی داشته باشد اما با ریسک ها و هزینه های عملیاتی بیشتری همراه است. استیکینگ اتریوم معمولاً جریان درآمدی پایدارتری را فراهم می کند اما سرمایه اولیه آن قفل می شود. ارزیابی سودآوری نیازمند محاسبه دقیق و به روز تمامی این عوامل است.